Απανθίσματα

Γράμμα απ’ το μεγάλο πουθενά!

tanstil — Sun, 01 Feb 2009 14:52:49 +0000

Όσο γίνονται όλα ξένα
τόσο εγώ τα βάζω στη σειρά
Μπρος μου η νύχτα του χειμώνα και
πίσω η κρύα μαύρη σου ματιά
Οι ευχές που έγιναν πουλιά
τα πουλιά σκοτώθηκαν στο τζάμι
κι εγώ στο μεγάλο πουθενά
βρέθηκα να ζω κλεισμένος πάλι

Κι η αγάπη εκεί είναι γκρεμός
βαθιά να κοιτάς δε χορταίνεις
Η αγάπη είναι ένας θεός
που υπάρχει αν εσύ το πιστεύεις
Η αγάπη σου δίνει φτερά
Η αγάπη σαρώνει τα εμπόδια
μα πριν ενωθείς με το φως
η αγάπη σου κόβει τα πόδια
Και πως να σταθείς ξανά

Είπα θα τ’ αντέξω κι άντεξα
ώσπου γίναν όλα μια πληγή
κι έτσι να κυλήσει τ’ άφησα
ξάπλωσα κι ακούω τη βροχή

Άνοιξα το μεγάλο πουθενά
βρήκα το εισιτήριο στη σελίδα
Να κοιμάσαι δίπλα μου ξανά
μέσα στ’ όνειρό μου πάλι σε είδα

Κι αγάπη ήταν ένας γκρεμός
γελάς και στην άκρη χορεύεις
Η αγάπη είναι ένας θεός
στα θαύματα πες μου αν πιστεύεις
Κι αγάπη σαν κόμπος μετά
Η αγάπη φθηνά επεισόδια
Η αγάπη με λόγια μισά
γυρνάς και το βάζεις στα πόδια
και πίσω πια δεν κοιτάς …

Μέσα στον καθρέφτη ένα παιδί
που κολλάει το πρόσωπο στο τζάμι
Γύρω μας το μεγάλο πουθενά
θάλασσα που δε θα βρεις λιμάνι

Κι η αγάπη μια έρημη ακτή
Η αγάπη ένας άγριος βράχος
που με τα πόδια γυμνά
πάλι ανεβαίνεις μονάχος
Κι αγάπη πελάγου γραμμή
μακριά να κοιτάς δε χορταίνεις
Η αγάπη του ήλιου νησί
Εκείνη στο πλοίο περιμένεις
Ναι πότε θα ‘ρθεις ξανά ; …

Στίχοι του Μανώλη Φάμελλου

Oι ομορφότερες στιγμές της ζωής μου

tanstil — Wed, 28 Jan 2009 04:04:52 +0000

Κάποτε νόμισες πως είδες ένα άστρο να πέφτει,
Ήταν το δάκρυ σου που αντανακλούσε στον ουρανό.
Και αν μου δινόταν η ευκαιρία να αγγίξω τον ήλιο,
Θα προτιμούσα μερικές σιωπηλές στιγμές δίπλα σου.
Και ας μη μου μιλούσες, και ας μη με κοιτούσες καν,
Θα ήταν οι ομορφότερες στιγμές της ζωής μου.

Eχθροί της ευτυχίας

tanstil — Wed, 28 Jan 2009 03:42:09 +0000

Μεγαλεπήβολα σχέδια
Φανταστικά όνειρα
Τυφλός ενθουσιασμός
Άκρατη αυτοπεποίθηση
Λαμπερά φώτα
Πρόσκαιρη δόξα

…όλα εχθροί της ευτυχίας.

Μικρός θεός

tanstil — Wed, 28 Jan 2009 03:30:27 +0000

Θυμάμαι μόνο το πόσο με έχουν ταλαιπωρήσει.
Θυμούνται μόνο το πόσο τους έχω ταλαιπωρήσει.

Δυσκολεύομαι να δω πως για πολλά φταίω εγώ.
Δυσκολεύονται να δουν πως για πολλά φταίνε αυτοί.

Πόσο καλύτερος θα ήταν ο κόσμος αν κοίταγες τα ελαττώματα σου,
αν δεν τολμούσες να θεωρήσεις τον εαυτό σου ανώτερο.
Πόσο χειρότερος είναι όταν πιστεύεις πως είσαι ένας μικρός θεός.

Πέρασε η ώρα

tanstil — Wed, 28 Jan 2009 02:56:19 +0000

Πέρασε η ώρα, και η σιωπή έχει γίνει πιο εκκωφαντική από ποτέ.
Πέρασαν τα χρόνια, και το χρώμα των ματιών σου δεν έχει ξεθωριάσει από την θύμησή μου.
Οι στιγμές περνούν χωρίς να σταματούν. Δεν με περιμένουν πια.
Μόνος ήμουν τότε, μόνος είμαι και τώρα.
Κι αν όλα μοιάζουν να έχουν χαθεί, ίσως στην επόμενη στροφή να φανεί ένας ήλιος που ανατέλλει.
Είναι όμως τόσο δύσκολο να συνεχίσω τον δρόμο.
Η στροφή φαντάζει χιλιόμετρα μακριά, αν και δεν απέχει περισσότερο από σένα, όταν σε βλέπω στο όνειρο να κοιμάσαι δίπλα μου.

Πόνος

tanstil — Mon, 26 Jan 2009 22:01:19 +0000

Θα πληγώσω τον εαυτό μου για να δω αν αισθάνομαι ακόμα.
Θα εστιάσω σε αυτόν τον πόνο, την μοναδική απόδειξη της ύπαρξής μου.
Το καρφί με τρύπησε, αφήνοντας το παλιό γνωστό σημάδι.
Προσπάθησα να εξαφανίσω τα πάντα, μα τα θυμάμαι όλα.

Μπορώ να στα δώσω όλα: την σκονισμένη αυτοκρατορία μου.
Όμως ίσως κάποτε να σε αφήσω, ίσως σε κάνω να πονέσεις.

Τα συναισθήματά μου έχουν εξαφανιστεί, και εσύ είσαι κάποια άλλη.
Μα είμαι ακόμα εδώ.

Μπορώ να ξεκινήσω ξανά…
Θα κρατηθώ…
Θα βρω τον δρόμο…

Ελεύθερη απόδοση στίχων του τραγουδιού Hurt.

Ξυπνώντας από εφιάλτη

tanstil — Mon, 26 Jan 2009 22:00:23 +0000

Πόσο ανακουφιστική η εμπειρία του εφιάλτη…

Πόσο όμορφα αισθάνεσαι όταν ξυπνάς και νοιώθεις πως όλα ήταν μια ψευδαίσθηση.

Πόσο νοσταλγία όμως νοιώθεις όταν βλέπεις πως ο εφιάλτης στηριζόταν σε καταστάσεις που ποτέ δεν θα ζήσεις…